Respuesta a Li Chai-Sang |
和劉柴桑
山澤久見招,胡事乃躊躇。
直為親舊故,未忍言索居。
良辰入奇懷,挈杖還西廬。
荒塗無歸人,時時見廢墟。
茅茨已就治,新疇複應佘。
谷風轉淒薄,春醪解饑劬。
弱女雖非男,慰情良勝無。
棲棲世中事,歲月共相疏。
耕織稱其用,過此奚所須。
去去百年外,身名同翳如。
Siempre me sentí llamado por estas montañas y lagos
y no hubiera dudado en acudir a ellospero ni mi familia ni mis amigos
soportaban vivir apartados.Al fin, un día afortunado tuve un extraño sentimiento y
bastón en mano retorné a mi granja del Oeste.Nadie volvía conmigo, en aquellos caminos apartados
tan solo veía granjas abandonadas, ruinas.Pero nuestra choza se mantenía firme como siempre y
nuestros campos parecían cuidados.Cuando el viento del valle se vuelve frío,
el vino de primavera ayuda a entrar en calor y alivia el hambre.No es muy fuerte, apenas un vino de señoritas,
pero es mejor que nada para olvidar penas.Alejado –mientras los meses y años se van,
el mundo sigue su rumbo distante.Arado y tejido nos proveen de todo lo necesario,
¿quién necesita de más?Alejados, siempre alejados, mi historia y yo
nos desvaneceremos juntos así.